ناصر خسرو قباديانى ( 394 - 481 ه ) ابو معين ناصر بن خسرو قباديانى ، شاعر معروف قرن پنجم هجرى است . وى از قباديان بلخ بود . ابتدا خدمت ديوانى داشت ؛ سپس به مكه و قاهره سفر كرد و از خليفهء فاطمى مصر مذهب اسمعيلى را كه يكى از شعب مذهب تشيّع است پذيرا شد و با لقب « حجّت زمين خراسان » به ايران برگشت و از بيم معاندان و متعصّبان به بدخشان رفت و در قلعه يمگان اعتكاف گزيد و همانجا به تبليغ مذهب اسماعيلى و تأليف كتب سرگرم بود تا بدرود حيات گفت . از آثارش به نثر زاد المسافرين ، وجه دين و سفرنامه است . وى طبعى نيرومند و سخنانى استوار دارد . ديوانش بارها به طبع رسيده است . 3 در نعت محمد ( ص ) گزينم قرآن است و دين محمد ( ص ) * همين بود ازيرا گزين محمد ( ص ) يقينم كه من هر دوان را بورزم * يقينم شود چون يقين محمد ( ص ) كليد بهشت و دليل نعيمم [ 1 ] * حصار حصين [ 2 ] چيست ؟ دين محمد ( ص ) محمد رسول خداى است زى ما [ 3 ] * همين بود نقش نگين محمد ( ص ) مكين است [ 4 ] دين و قرآن در دل من * همين بود در دل مكين محمد ( ص ) به فضل خداى است اميدم كه باشم * يكى امّت كمترين محمد ( ص ) به درياى دين اندرون اى برادر * قرآن است دُرّ يمين [ 5 ] محمد ( ص ) دفينىّ و گنجى بود هر شهى را * قرآن است گنج و دفين [ 6 ] محمد ( ص ) بر اين گنج و گوهر يكى نيك بنگر * كرا بينى امروز امين محمد ( ص ) چو گنج و دفينت به فرزند ماندى [ 7 ] * به فرزند ماند آن و اين محمد ( ص )